Plato Mania nr: 185, 08/12/2003 • Peter Bartlema Hoewel genoemd naar een compositie van pianist Thelonious Monk waart met name de geest van de hardbop maar vooral die van de grondlegger van de Afro-Cubaanse jazz, Dizzy Gillespie, rond bij Bye-Ya! Dos is inmiddels het tweede album van het kwintet dat in 1999 werd opgericht door de Nederlandse bassiste Mick Paauwe en haar partner, percussionist Jens Kerkhoff uit Duitsland. Samen met trompettist Jarmo Hoogendijk, die een gedegen reputatie in de vaderlandse jazzwereld (en daarbuiten) heeft, plus pianist Randal Corsen en drummer Liber Torriente, beiden beschikkend over een Caribische achtergrond, namen ze eind 2000 hun lovend ontvangen titelloze debuutalbum op. Ook op Dos staan naast eigen composities bewerkingen van inspiratoren zoals genoemde Gillespie en zijn collega-trompettist Freddie Hubbard. Het repertoire omvat behalve up- en midtempostukken een aantal fraaie ballads. Van de compositorische bijdragen van de bandleden zelf springen met name die van Corsen er qua originaliteit uit wegens de vermenging met Antilliaanse en Latijns-Amerikaanse stijlen. Absolute uitschieter daarbij is Rais Antiyano dat bovendien mooi wordt ingekleurd door lyrisch trompetspel van Hoogendijk. Maar ook de muzikale verrichtingen van de andere groepsleden zijn van hoog niveau. Zo zorgt Torriente samen met de Afro-Cubaanse percussie (conga's, bata's, chékere, güiro) van Kerkhoff en de 'baby-bas' (een staande elektrische en fretloze bas) van Paauwe voor een heerlijk soepele en ingetogen swing waarop Corsen en Hoogendijk naar hartelust kunnen improviseren. Met Dos bewijst Bye-Ya! opnieuw dat muzikanten van verschillende achtergronden dankzij de liefde en passie voor muziek een uniek en coherent geheel kunnen vormen.